Die zit!

Mijn allereerste blogbericht is een feit! Ik wil u al waarschuwen, verwacht u zich hier niet aan een dagelijkse woordenvloed, ik zal enkel af en toe mijn maakseltjes posten.

We gaan vandaag van start met een nieuwe overtrek voor het peuterzeteltje van mijn zoontje Luca. Gekregen van een nicht, de kuren van drie kinderen overleefd, zeer geliefd hier ten huize en dringend toen aan een nieuwe hoes. En wel om verschillende redenen:

1) de oude hoes is gewoon lelijk, met domme beren op
2) ze is rotversleten, het zitgedeelte is helemaal doorschijnend geworden
3) de kleuren passen niet in mijn woonkamer

Oordeelt u vooral zelf:

Een nieuwe zetelovertrek dus. Nu moet u weten dat ik nog maar net gestart ben met naailessen en voorlopig slechts drie maaksels op mijn palmares heb staan: een simpele keukenschort, een zo mogelijk nog eenvoudigere schoudertas en een tricotjurkje waar ik ongelooflijk op gevloekt heb en 6 lessen aan bezig geweest ben...

Mijn man keek mij dan ook wenkbrauwophalend en fronsend aan toen ik zei dat ik zelf een nieuw hoesje wilde maken en vroeg me drie keer "ben je wel zeker?" toen ik maandagavond het oude hoopje stof begon te demonteren.

Maar klap ende juich, drie dagen later heeft Luca een nieuwe zetelovertrek! Ik ben niet helemaal tevreden, de stof trekt en staat hier en daar - ik troost mezelf met de gedachte dat de originele hoes óók trok  - ondanks mijn voorzorgen om de delen iets groter te tekenen en te knippen. Nu ja, ik denk niet dat L. er wakker van zal liggen.


Stof: (niet te duur voor het geval het volledig in de soep zou draaien en gekozen door mijn man*) IKEA Berit
Rits & bodem: recycleerde ik van het originele hoesje.  

*Noot aan mezelf: let op als uw man een stofje mag kiezen, want een strepenmotief maakt één van uw eerste stiksels er niet gemakkelijker op